‘De bandoneon is een jaloerse minnares’

Bandoneonspeler Carel Kraayenhof – bekend van de beroemde traan van Máxima – toert dit najaar door het land met de muziektheatervoorstelling Lost Tango. Een mooie aanleiding om hem op te zoeken in zijn woonhuis in de Beemster, waar hij de Argentijnse tango tot leven brengt in een oer-Hollandse wei vol schapen.

De routebeschrijving naar het huis van Carel Kraayenhof luidt als volgt: ‘Loop door het groene hek, helemaal om het huis heen, totdat je achterin de tuin een groen gebouwtje ziet. Hierin zit Carel te werken.’ En inderdaad, al van een afstandje klinken er uit het tuinhuisje melancholische klanken. De bandoneonspeler gaat helemaal op in de muziek. Kat Beer – zijn ‘trouwste fan’ – zit naast hem op een stoel. ‘Koffie?’ vraagt hij dan. Zelf drinkt hij maté, een Argentijnse volksdrank. Uit een kalebas met een zilveren rietje, zoals je deze verkwikkende kruidenthee hoort te drinken. ‘Na 22 jaar in Amsterdam-West te hebben gewoond geniet ik van de rust op deze plek.’

Papa Tango

Voor zijn rol in Lost Tango (zie kader) moest hij om ouder te lijken een baardje laten staan. ‘Ik speel Papa Tango, een bandoneonist die al tientallen jaren een orkest leidt op de Esperanza. Ooit een glamoreus cruiseschip, nu vergane glorie’, vertelt hij. ‘Ik heb drie dochters. De oudste, Anna (Dagmar Slagmolen), is weggegaan. Clara (Meral Polat), de middelste, zingt in het orkest en verzorgt haar vader –  ik heb een attack gehad en zit in een rolstoel. Spelen kan ik nog wel, maar ik zit vastgeroest in oude tradities. Toeristen blijven weg, ze willen snellere muziek. Blanca (Rosa Arnold), de jongste, speelt briljant viool, maar is een beetje gek. Ondertussen is Anna, die zich in de snelle zakenwereld begeeft, stiekem bezig het schip te verkopen en het orkest op te heffen. Ze wil mij en haar gekke zusje in een tehuis stoppen.’

'De bandoneon vertelt het verhaal van het leven. Dat laat mensen niet onberoerd'

 

Oeuvreprijs

Of hij zich moest inleven in zijn rol? ‘Welnee. Ik herken mijzelf er erg in.’ Met pijn in het hart moest hij vorig jaar zijn tangosextet opheffen. Datzelfde jaar won hij een Edison Oeuvreprijs. Met zijn Sexteto Canyengue zwierf hij de hele wereld over en werkte met tangogrootheden als Astor Piazzolla en Osvaldo Pugliese. Ook toerde hij door de Verenigde Staten en Europa met een grote tangoshow, inclusief vijf Argentijnse dansparen. ‘Helaas was het financieel niet vol te houden. De tango is een niche. Dat geldt voor alle vormen van wereldmuziek zoals fado, flamenco, blues en salsa. Het is vreselijk moeilijk ervan te leven.’ Dat neemt niet weg dat hij overal ter wereld fans heeft. ‘De bandoneon vertelt het verhaal van het leven en dat laat mensen niet onberoerd. In tangoteksten wordt er over het instrument gesproken als een mens, een kameraad die je steunt.’

Artikel gaat verder onder de foto's.

 
Lourens-Magazine-Theater-Carel-Kraayenhof-07783JS Lourens-Magazine-Theater-Carel-Kraayenhof-07688JS_1 Lourens-Magazine-Theater-Carel-Kraayenhof-07665JS_1 Lourens-Magazine-Theater-Carel-Kraayenhof--07769JS_1
 

 

Lijflied van Máxima

Wanneer Kraayenhof eenmaal begint te vertellen over zijn passie, raakt hij niet uitgepraat. Aan de bandoneon kleven allerlei verhalen, vaak tragisch en ontroerend. Zo nu en dan pakt hij zijn instrument en begint te spelen. Eenvoudige Duitse mijnwerkersliedjes, Argentijnse volksmuziek. Maar ook Fields of Gold van Sting en het inmiddels befaamde Adiós Nonino (Vaarwel Vader), het lied dat Astor Piazzolla in 1959 schreef nadat zijn vader was overleden. Tijdens een prachtige vertolking in de Nieuwe Kerk tijdens het huwelijk van koning Willem-Alexander en Máxima zagen meer dan 55 miljoen mensen wereldwijd de ‘traan van Máxima’. Voor de koningin is het een tango vol heimwee. ‘Telkens als iemand in de familie voor lange tijd wegging, zoals toen haar vader naar China vertrok, werd dit lied gedraaid bij het afscheid.’

Op slag verliefd

Kraayenhof betreurt het dat hij pas op zesentwintigjarige leeftijd een bandoneon in handen kreeg. Vanaf zijn achtste jaar volgde hij pianolessen. ‘Toen ik filosofie ging studeren in Amsterdam, paste er geen piano in mijn piepkleine flatje. Mijn broer, in de ban van Ierse folk, adviseerde me een trekharmonica te kopen. Later kocht ik een concertina. We traden op in kleine theaters, op straat en in Groot-Brittannië met een bevriende gitarist.’ Toch verlangde hij als pianist naar een groter bereik en meer harmonische mogelijkheden. Op een dag ontdekte hij een lp van de Argentijnse bandoneonspeler Juan José Mosalini. De klanken van het instrument troffen hem als een bliksemschicht. ‘Ik had het gevoel dat ik op zijn minst naar twee muzikanten luisterde, die in vrijheid konden opereren.’

Onbereikbare liefde

Zonder enige twijfel wist hij toen dat hij als bandoneonist verder wilde. Er was alleen één probleem: hij kon geen bandoneon vinden. ‘Dat heeft mijn passie alleen maar aangewakkerd. Het werd een onbereikbaar liefde. Ik struinde alle rommelmarkten af en kocht toen maar een instrument met minder knopjes.’ Op een voorjaarsdag in 1984 speelde hij in het Vondelpark op zijn trekharmonica, toen er een man bleef staan luisteren. Een joodse Argentijn uit Buenos Aires, gevlucht naar Amsterdam voor de dictatuur, zo bleek. ‘Hij was onder de indruk van mijn spel en voeg: ken je ook de bandoneon, onze hart en ziel? Natuurlijk! Daar was ik al vier jaar naar op zoek. Via een beroemd Argentijns tangosextet slaagde deze man erin om een bandoneon voor mij naar Nederland te halen, samen met een stapel tango-lp’s.’

 

'Je moet bezeten zijn van dit instrument, anders wordt het nooit iets'

Monnikenwerk

Kraayenhof trok zich terug in zijn kamer aan de Kinkerstraat, als een monnik in een klooster. Dag en nacht zat hij te spelen, draaide de lp’s grijs en transcribeerde de muziek noot voor noot. Ook stortte hij zich op het leren van de Spaanse taal. Twee jaar later was zijn held Astor Piazzolla, de componist van het huwelijkslied, voor een optreden in Amsterdam. Omdat diens bandoneon kapot was, werd Kraayenhof naar zijn hotel geroepen om zijn instrument uit te lenen. ‘Toen ik arriveerde, was het probleem inmiddels opgelost’, blikt hij terug. ‘Maar Piazzolla zei: speel eens wat voor me, jongen. Vervolgens was hij verbijsterd dat ik zo’n mooie bandoneon had en een bijna vergeten arrangement speelde. Daarop nodigde hij me persoonlijk uit om als bandoneonsolist op te treden in New York, in de tangomusical Tango Apasionado.’

Uit de taxi gezet

Piazzolla vernieuwde de tango door er jazzinvloeden in te brengen. ‘Vermoord, vinden de Argentijnen. Toen ik in Buenos Aires terecht kwam was de tango al op zijn retour, maar luisterden alle taxichauffeurs er dag en nacht naar op de radio. Kwam ik aan met mijn bandoneonkoffertje, dan namen ze me gratis mee. Dat was voor hen een eer. Maar als ik zei dat ik fan was van Piazzolla, dan werd ik eruit gezet!’ Het was Piazzolla die de bandoneon een ‘jaloerse minnares’ noemde. ‘Een dag geen aandacht en ze je laat je vallen op het podium. Op de bandoneon kun je jezelf begeleiden, fantastisch. Maar om die motoriek te ontwikkelen, moet je jezelf als het ware in vieren delen. Een simpele toonladder is al vreselijk moeilijk, je studeert je het leplazarus. Ja, je moet bezeten zijn van dit instrument, anders wordt het nooit iets.’

www.carelkraayenhof.nl

 

 

Foto’s: Joke Schut

Geplaatst op

Naar het overzicht

Met hart voor haar | Layla Koopal

Voor mensen met haarproblemen is het zetten van de eerste stap naar Frans Koopal Haarwerken in Groningen vaak erg moeilijk. Maar daar staat... Lees meer »

Lingerie om te vieren | Riets Lingerie

Het is feest in de winkel van Riets Lingerie in Groningen. Het is 15 jaar geleden dat Rieteke Talens voor het eerst haar deuren opende en... Lees meer »

Liefdevolle kunstwerkjes | Phie Jewels

Inspirerende ondernemer De ontwerpen van sieradenontwerpster Sophie Jong zijn bijzonder en nergens mee te vergelijken. De vraag naar handgemaakte... Lees meer »

Van Amsterdam tot Taiwan | Kelly & Mara

De één is parttime stewardess, de ander dj en beiden zijn influencers. De paden van Kelly Camfferman en Mara Wells kruisten elkaar toevallig.... Lees meer »

Ode aan moederliefde | Marlijn Weerdenburg

Marlijn Weerdenburg is actrice, presentatrice, songwriter en zangeres. Ze was Diana in de musical Diana & Zonen, in de Nederlandse televisieserie... Lees meer »

En er was licht

Het brein van kunstenaar Daan Roosegaarde staat nooit stil. Hij is innovatief, vernieuwend en bedenkt steeds weer dingen die verrassen en... Lees meer »

De ultieme asfalt-Jeep | Samuel van Vollenhoven

De Jeep Wrangler heeft een speciaal plekje in het hart van iedere autoliefhebber. Het is een heerlijke wagen om offroad mee te rijden, maar... Lees meer »

‘Ik doe NOOIT iets HALF’ | Jeroen Krabbé

Liggend in zijn hangmat vertelt Jeroen Krabbé dat zijn kleindochter Lotus naar de Rietveld Academie wil. Hij is er trots op dat hij de... Lees meer »

'Het draait niet alleen om geld' | Edwin Winkels

De liefde bracht hem naar Spanje waar hij als journalist vanaf 1988 de belangrijkste schakel tussen Cruijff en Holland was. Tegelijkertijd... Lees meer »

‘Ik hoef niemand te behagen’ | Gerard Spong

Moord, zedendelicten, fraude: het komt allemaal aan bod in het theatercollege ‘In vertrouwen’ van Gerard Spong. ‘Verwacht geen juicy details,... Lees meer »

‘Clown zijn is een ambacht’ | Eric Koller

Vier jaar lang maakte Eric Koller (47) furore als eerste Nederlandse clown bij Cirque du Soleil. Samen met zijn vrouw en twee husky’s reisde... Lees meer »

Elke haar telt | Frans Koopal Haarwerken

Voor mensen met haarproblemen is het zetten van de eerste stap naar de winkel van Frans Koopal Haarwerken in Groningen vaak erg moeilijk.... Lees meer »

Dichtbij jezelf blijven | Emma van Muiswinkel

Op de middelbare school ontdekte ze haar liefde voor theater. En haar talent, dat ze niet van een vreemde heeft. Emma van Muiswinkel (30)... Lees meer »

Ode aan moederliefde | Marlijn Weerdenburg

Marlijn Weerdenburg is actrice, presentatrice, songwriter en zangeres. Ze was Diana in de musical Diana & Zonen, in de Nederlandse televisieserie... Lees meer »

‘Clown zijn is een ambacht’ | Eric Koller

Vier jaar lang maakte Eric Koller (47) furore als eerste Nederlandse clown bij Cirque du Soleil. Samen met zijn vrouw en twee husky’s reisde... Lees meer »

Intense pianoverhalen

De Bulgaars-Nederlandse meesterpianiste Marietta Petkova wist zich de afgelopen tien jaar gesteund door haar levensgezel, geluidstechnicus... Lees meer »

‘Ik eet elke dag van een gouden bord’

Contrabassist, dirigent en presentator Dominic Seldis – bekend van de tv-hit Maestro – zou dit jaar zijn vijftigste verjaardag groots vieren... Lees meer »

Jeroen van Merwijk overleden op 65 jarige leeftijd

Jeroen van Merwijk is overleden in het bijzijn van zijn grote liefde Jeannette in zijn woonplaats Sainte-Juliette, Frankrijk. Jeroen zal... Lees meer »

Nederlands Dans Theater gaat weer touren

Na een lange, gedwongen pauze vanwege de coronapandemie toert NDT 1 van 17 september t/m 10 oktober weer door het land met het avondvullende... Lees meer »

Online ballet avonden

Zolang de theaterzalen leeg moeten blijven, danst het Scapino Ballet Rotterdam iedere maandagavond online. Om 20.30 uur start via Facebook... Lees meer »

‘Biologisch gezien, ben ik klaar’| Interview Leopold Witte

Taboes doorbreken en grote thema’s als seks en de dood op humoristische wijze bespreekbaar maken: laat dat maar aan acteur Leopold Witte... Lees meer »

‘Sommigen denken dat ik de helft verzin’

Floris Kortie over het leven van Beethoven ‘Sommigen denken dat ik de helft verzin’ Eén van zijn beste jeugdherinneringen is dat hij samen... Lees meer »

‘De bandoneon is een jaloerse minnares’

Bandoneonspeler Carel Kraayenhof – bekend van de beroemde traan van Máxima – toert dit najaar door het land met de muziektheatervoorstelling... Lees meer »

‘De bandoneon is een jaloerse minnares’

Bandoneonspeler Carel Kraayenhof – bekend van de beroemde traan van Máxima – toert dit najaar door het land met de muziektheatervoorstelling... Lees meer »