Voor kunstenaar Femke Kock begint een schilderij altijd met muziek. Niet als prettig achtergrondgeluid, maar als richtingaanwijzer. Vanuit die muzikale roes ontstaat werk dat laveert tussen realisme en abstractie, tussen chaos en harmonie. Altijd gelaagd, altijd thematisch, en vrijwel altijd opgebouwd uit een rijkdom aan materialen.

Wat ooit begon als een bescheiden hobby ontwikkelde zich tot een professioneel kunstenaarschap. ‘Ik schilderde altijd al’, vertelt Femke. ‘Gewoon omdat ik het fijn vond. Maar op een gegeven moment stond mijn huis vol met doeken. Kunstkenners in mijn omgeving zeiden steeds vaker dat ik er écht iets mee moest doen.’ Die aansporing zette iets in beweging. Ze gaf zichzelf een half jaar om een atelier te huren en te kijken wat er zou ontstaan. ‘Ik dacht: als het iets wordt, dan weet ik dat ik die weg op moet. En anders blijft het een hobby.’ Het werd geen hobby. Het werd booming.

Ontslagbrief in Italië
In die periode werkte ze nog in de zorg, een beroep dat ze met liefde vervulde. Twee carrières naast elkaar bleek echter teveel. Tijdens een vakantie in Italië met haar man en kinderen hakte ze In de zomer van 2018 de knoop door. Ze schreef haar ontslagbrief. ‘Dat is nu bijna acht jaar geleden. Het was spannend, maar vooral bevrijdend. Ik mocht eindelijk fulltime doen wat ik het allerliefst doe: schilderen.’ Femke verhuisde met haar gezin naar een huis met een groot en licht atelier, waar ze sindsdien vrijwel dagelijks te vinden is. 

Sterren op het Doek
Femke begon workshops te geven: spuitbuskunst, Bob Ross-technieken, experimenten met kleur en textuur. ‘Het liep als een tierelier. Mensen kwamen voor de workshops en ontdekten mijn schilderijen.’ Via sociale media groeide haar bereik. Haar deelname in het voorjaar van 2021 aan Sterren op het Doek zorgde voor nog meer bekendheid. ‘Ik schilderde Tom Egbers, hij vond het niks’, zegt ze nu lachend. 

Tijdens de coronaperiode explodeerde de vraag naar kunst. Mensen konden niet op vakantie en gingen in plaats daarvan hun huis opknappen. Het was voor Femke een fantastische tijd om te schilderen. Ze werkte aan bijzondere projecten, zoals een eigen interpretatie van ‘Het meisje met de parel’ voor het Mauritshuis en zij exposeerde als eerste kunstenaar tien werken voor en over Rotterdam op het uitkijkplatform van de Euromast. ‘Ik hou ervan om dingen te doen die nét even anders zijn. Aan dat eigenzinnige herken je een echte Femke Kock: expressief maar ingetogen, kleurrijk maar in balans. Mijn schilderijen beginnen meestal in chaos. Daarna creëer ik abstractie en uiteindelijk zoek ik naar rust. Pas wanneer alles klopt, kan ik stoppen.’

De kracht van het portret
Femke beweegt soepel tussen realisme en abstractie, tussen felle kleuren en aardse tinten. Ze gebruikt acrylverf, spuitbussen, krijt, houtskool en soft pastels. ‘Door veel materialen te gebruiken blijft het spannend. En altijd staat er muziek aan, dat brengt mij in de juiste stemming. Op het ritme van de muziek kies ik mijn penselen, kleuren en materialen. Van klassiek tot Tom Waits en van David Bowie tot een vrolijke dosis ABBA. Het zet bij mij iets in beweging.’ 

Haar kracht ligt bij het in opdracht maken van portretten. Van geliefden, familieleden, overleden dierbaren. ‘Ik wil dan alles weten over de persoon op het doek, aan de hand van foto’s en verhalen. Ik schilder niet alleen een gezicht, ik probeer die persoon te vangen zoals hij of zij echt is of was.’ Ze schildert liever geen lachende mensen. ‘Dan geef je al zoveel weg. Een neutraler gezicht geeft ruimte om zelf te interpreteren wat die persoon denkt of voelt.’ In haar vrije werk kiest Femke vaak sierlijke, mysterieuze vrouwen of meisjes in klederdracht. Ook mannen passeren de revue, zoals popiconen Bowie, Kurt en Jimi. ‘Ik blijf graag experimenteren met mijn werk, dus schilder ik behalve portretten ook bloemenvelden en bossen.’ 

Loslaten
Een terugkerend thema in haar werk is loslaten, iets wat voortkomt uit haar eigen ervaring. Zeven jaar geleden stopte ze volledig met het drinken van alcohol. ‘Ik kreeg er last van en dacht: ik stop ermee. Het bracht mij focus en een enorme creatieve drive. Ik ben fitter en gelukkiger. Ik geniet van het schilderen.’ Het thema loslaten verbeeldt ze onder andere in portretten van vrouwen met een doorzichtige sluier, die wordt weggenomen door gouden vogels en vlinders. ‘Die sluier staat voor gedachten als: ik kan het niet, niemand vindt me leuk. In mijn werk wordt die sluier weggenomen, waardoor ruimte ontstaat voor leuke, nieuwe dingen.’

Atelier en galeries
Femke Kock maakt exclusieve schilderijen die over de hele wereld te zien zijn, van Tokyo tot Parijs. In Nederland wordt haar werk getoond in galeries, zoals bij DNK in Dorst. Ook is zij aanwezig bij kunstbeurzen waaronder Art Laren. Het liefst ontvangt ze mensen in haar atelier. ‘Een redelijk chaotisch, maar écht atelier. Ik vind het heerlijk als mensen komen kijken en we samen tot een nieuw schilderij komen.’ Het adres is Amalia van Solmsstraat 1 in Alphen aan den Rijn.

Voor meer informatie kunt u terecht op:femkekock.nl