Het ongrijpbare van designer Alex de Witte

Er zijn veel dingen die Alex de Witte beslist niet wil. Dat is gezien worden als een ontwerper die alleen maar lampen maakt. Daarom heeft hij voor zijn nieuwste projecten de samenwerking gezocht met andere ontwerpers en mensen uit andere vakgebieden. Niet blijven hangen in het oude is zijn slogan.

Vanuit zijn woonkamer in ’s-Hertogenbosch bieden grote ramen zicht op het golfterrein dat voor zijn huis ligt. Hier heeft hij zich teruggetrokken na zijn scheiding drie jaar geleden. Het moment dat hij zich realiseerde dat er wel erg veel tijd ‘alleen’ over bleef. ‘Ik was altijd al op mezelf, maar heb toen echt wel even getwijfeld of ik als ontwerper verder wilde gaan. De inspiratie was weg.’

ZANDKORRELS

Het idee dat hij maar wat aanrommelde en dat niemand wachtte op de objecten die hij maakte, noodzaakte hem zichzelf opnieuw uit te vinden. Inmiddels weet hij weer dat hij met kunst echt iets toe kan voegen. ‘Ik ben best wel poëtisch en kan me helemaal verliezen in een boek of een film. Dat gevoel wil ik ook met mijn ontwerpen oproepen. Zo ben ik van kindsaf al geïnteresseerd in het heelal. Dat er meer planeten zijn dan alle zandkorrels op aarde. Dat is toch onvoorstelbaar?’

Verbeelden wat eigenlijk ongrijpbaar is. Het is een rode draad in zijn werk. Zo was het idee voor de lampen die hij ontwierp als zeepbellen ontstaan terwijl hij zijn zoontje bellen zag blazen. Het moment dat deze uit elkaar spatten vangen en vastleggen. Zo lijkt het ook of de twee bollen van de hanglamp die met elkaar verbonden zijn ieder moment terug zullen deinzen.

‘Wanneer stap je in een beweging? Het liefst zit ik in die momenten. Zo breng ik op de globes die ik nu ontwerp een glazuurlaag aan die verschillende effecten creëert zoals het effect of er net een storm over de aarde heeft gewaaid en je nog de ribbels ziet die daardoor achter zijn gebleven. Daarvoor is fantasie nodig, want de wereld en wat je ziet is niet persé een mooi beeld. Ik wil voorbij die vaste vorm gaan van alle landen die je ziet liggen.’

GELOOF

Hoewel hij zwaargelovig opgroeide zonder tv en radio is hij in staat vernieuwend te werken. Vroeger al dacht hij veel na en al heel jong nam hij zich voor niet op dezelfde manier te willen leven als zijn ouders. ‘Ik was echt een dromerig kind. Als je opgroeit met zoveel dogma’s leer je al heel jong los te laten en krijg je een ruimere visie. Ik heb dat daarom bewust losgelaten. Een gevolg van die opvoeding is nu nog steeds dat ik me absoluut niet wil laten beknellen, zoals tot een ontwerper die alleen lampen maakt. Ik werk echt vanuit een idee en kijk daarna pas welk product daarbij past. Dat dit toevallig vaak lichtobjecten zijn, komt doordat deze veel vormvrijheid geven.’

Met andere kunstenaars of professionals werkt hij veelal op projectbasis. Een goed voorbeeld daarvan is de samenwerking met textieldesigner Roos Soetekouw met wie hij een lichtobject ontwierp dat bestaat uit 50 meter lange zijden draden. Ook voor zijn nieuwste project ‘Earth’ werkt hij intensief samen met keramiekfabriek Cor Unum die zijn ontwerp op de Salone del Mobile in Milaan presenteert.

Dat het gezelschap van anderen veel kan brengen, ontdekte Alex ook buiten zijn werk toen hij een keer samen met zijn broer aan een hardloopwedstrijd meedeed. ’Dan begrijp je opeens dat het niet alleen om hardlopen gaat, maar vooral om de gezelligheid eromheen, samen een doel voor ogen hebben en ergens voor gaan. Binnenkort loop ik samen met mijn vader van 75 en drie broertjes een wedstrijd, hartstikke leuk toch? Een mens heeft gewoon anderen nodig.’

GEEN VOOROORDEEL

Dat zijn ouders hebben geaccepteerd dat hij niet meer gelooft en geen vooroordeel hadden over zijn scheiding, kan Alex enorm waarderen. ‘Ze gingen er meteen vanuit dat ik niet anders kon en alles geprobeerd had. Het contact is prima en ik vind het leuk dat mijn moeder ook schildert. Ze is ooit begonnen met de Hindelooper schilderkunst en volgt, ook nu ze ouder is, nog steeds cursussen.’

Of het nu aan zijn jeugd ligt of zijn drang om overal over na te denken: zelf vindt hij tot slot niet dat hij een echt goede, maar ook geen slechte ontwerper is. ‘Soms denk ik wel eens dat succesvol zijn vooral te maken heeft met doorzettingsvermogen en doen wat je leuk vindt. Natuurlijk moet je talent hebben, maar als ik piano spelen heel erg leuk had gevonden en had willen leren, had ik zo maar een goede pianist kunnen zijn. Belangrijk is vooral dat je in jezelf gelooft.’

____________________________________

BIG BUBBLE

Alex de Witte is een Nederlandse ontwerper die vooral bekendheid verwierf met zijn ‘Big bubble’ lamp. Een lamp die is vormgegeven in de vorm van een zeepbel. Een ander ontwerp van hem is de ‘Momentum’, een hanglamp bestaande uit verkleefde glazen bollen die tegen elkaar aan lijken te botsen en weer uit elkaar gaan. Op het moment werkt hij aan een nieuwe serie objecten. Dit zijn globes die hij gaat voorzien van een laag glazuur om zo een soort droomwereld te creëren. ‘Mensen verrassen, laten nadenken en meenemen naar een andere dimensie. Niet meteen het eindresultaat dicteren.’ Dat is wat hij graag wil. Kijk voor meer informatie op www.alexdewitte.nl

 

 

Naar het overzicht