Adverteren in Lourens J.C.
Lourens J.C. is een eigentijdse bladformule over mode & wonen. Door de exclusieve uitstraling is het glossy tijdschrift een perfect advertentiemedium voor winkels en bedrijven die zich willen onderscheiden. Verder »
Blijf op de hoogte
Blijf op de hoogte van shoppingtrends en onze luxe sfeerevents. Vul onderstaand formulier in en ontvang geregeld onze digitale nieuwsbrief. Verder »
Willeke van Ammelrooy
Sinds haar eerste filmrol heeft actrice Willeke van Ammelrooy volop in de belangstelling gestaan. Er is veel over haar geschreven. Over hoogte- én dieptepunten. Dit najaar verschijnt ‘Acte de présence’, waarin ze zelf vertelt over haar leven en werk.
De documentaire ‘Mijn moeder, de actrice Willeke van Ammelrooy’, die Denise Janzée, dochter van Willeke en haar eerste echtgenoot kunstenaar Leendert Janzée maakten, was voor uitgeverij LJ Veen aanleiding om Willeke te benaderen voor publicatie van haar memoires. ‘In de jaren tachtig heb ik een autobiografie geschreven over mijn leven tot dat moment. Bij de vraag van de uitgeverij heb ik eerst even geaarzeld, maar er is veel
met me gebeurd. Dit boek biedt me de mogelijkheid om hierover op mijn eigen manier en in mijn eigen woorden te vertellen.’
Willeke voelde er deze keer alleen niet veel voor om zelf te gaan schrijven. In overleg met de uitgeverij werd daarom besloten hiervoor iemand anders te zoeken. In het voorjaar van 2008 werd Willeke geïnterviewd door freelance journaliste en Lourens-medewerkster Nienke
Swierstra en ze besloot haar te vragen het boek te schrijven. ‘Het gebeurt regelmatig dat ik een interview teruglees en er niets van mezelf in herken. Dat was deze keer anders. We hadden niet veel tijd voor een gesprek en Nienke moest in verband met haar deadline het
artikel ‘s nachts schrijven, maar ze wist precies weer te geven wat ik wilde zeggen. Ik voelde intuïtief dat dit goed zat.’
Donderslag
Nienke wilde graag aan het project meewerken, maar de beoogde samenwerking moest een tijd worden uitgesteld omdat Willeke in dezelfde periode te horen kreeg dat ze kanker had. ‘Dat was een donderslag bij heldere hemel, want ik voelde me gezond. De eerste diagnose
was rampzalig, maar gelukkig bleek na een second opinion dat ik geopereerd kon worden.’ De zware operatie vond plaats eind april 2008 en daarna volgde een zomer met chemokuren. ‘Na elke chemo reed mijn man Marco me naar ons huisje in Frankrijk, waar ik in de tuin helemaal bij kon komen.’
Met Nienke en met de uitgeverij had Willeke afgesproken dat ze na afloop van de chemo’s met het boek aan de slag zouden gaan. ‘We hadden eigenlijk geen idee hoe het er uit moest gaan zien, daarom heeft Nienke me eerst een aantal keren uitgebreid geïnterviewd. Zij had
elke keer een ander onderwerp dat ze wilde behandelen en verder haalde ik aan de hand van foto’s en stukken uit mijn archief herinneringen op. Zo ontstond langzaam een geheel.’
In maart 2009 trokken actrice en journaliste zich een weekje terug op het Franse platteland, om intensief aan het boek te kunnen werken. ‘We kregen een aanbod van vrienden van Nienke, om een tijdje in de Mas d’ Oléandre, hun chambres d’hôtes in Zuid-Frankrijk, te verblijven. Een prachtig verbouwde boerderij in het gebied Gard, vlakbij Uzès. We hoefden helemaal niets, want er werd heerlijk voor ons gekookt en wij konden elke dag met het boek aan het werk. In die week zijn we ontzettend opgeschoten.’ Willeke houdt van Frankrijk.
‘Ja, we hebben zelf een huisje in het midden van Frankrijk, waar we zo vaak mogelijk naar toe gaan. Maar daar is het in het voorjaar nog vrij koud en bij de Mas d’Oléandre konden we al buiten in de zon zitten. Lekker ontspannen werken met een laptop en een glaasje wijn
in de tuin!’
Willeke heeft er nadrukkelijk voor gekozen om in haar memoires niet alleen te vertellen over haar leven, maar daarnaast uitleg te geven over de manier waarop bij het maken van films te werk wordt gegaan. ‘In de Verenigde Staten weet het publiek erg veel over dit vak, het is daar natuurlijk een hele grote industrie. In Nederland gaat het vaak over de acteurs en actrices. Maar als je meer weet over hoe een film tot stand komt, kijk je er heel anders naar.’
Sinds haar eerste grote speelfilm, Mira (1971) van Fons Rademakers, is Willeke niet meer van het witte doek weg te denken. Vanuit haar rijke ervaring geeft ze in haar memoires een kijkje in de Nederlandse filmwereld. ‘Bij het maken van een film kun je van alles meemaken. Het intensieve werken met een cast vind ik geweldig, dat maakt me gelukkig. Maar natuurlijk is het niet alleen maar leuk.’ In ‘Acte de présence’ worden ook de schaduwkanten van de filmwereld besproken. ‘Toen ik begon met acteren, bestond er in Nederland eigenlijk
nauwelijks een filmindustrie. Dat betekende dat we veel zelf moesten uitzoeken en dat was lang niet altijd gemakkelijk.’
Haat-liefde
Als bekende Nederlander staat Willeke regelmatig in de publieke belangstelling, met de media heeft ze dan ook een haat-liefdeverhouding. ‘Met sommige journalisten heb ik prettig gewerkt, maar er zijn ook bladen waar ik nooit meer iets mee te maken wil hebben. Daar ga ik in mijn boek ook op in.’ Een ander onderwerp waar de actrice uitgebreid over vertelt, betreft de liefdes uit haar leven. Zo heeft ze het onder meer over haar jeugdliefde, over haar eerste echtgenoot en over haar huidige echtgenoot, operazanger Marco Bakker. Andere liefdes in haar leven zijn haar dochter en kleinzoon en ook daar is ze openhartig over. ‘Ik had nooit gedacht dat het zo leuk is om oma te zijn. Mijn kleinzoon Jesse laat me weer een heel andere wereld zien, daar geniet ik erg van.’
Hoewel oudere actrices nog wel eens klagen over minder werk, heeft Willeke daar weinig last van. ‘Ook op oudere leeftijd heb ik mooie rollen gespeeld. Antonia (1995) was een prachtige kans, daar ben ik regisseur Marleen Gorris nog altijd dankbaar voor. Tegenwoordig zijn mijn rollen kleiner, maar dat maakt niet uit, zolang ik er een goed gevoel bij heb. Ik leer nog steeds. Zo vond ik het bijzondere van de rol die ik in Bride Flight (2008) had, dat Anna Drijver en ik hetzelfde karakter speelden. Dat betekende dat ik me ook moest verdiepen in de manier waarop zij het personage neerzette.’
Dit najaar is Willeke te zien in De hel van ’63, een film van Steven de Jong, waarin ze de (schoon)moeder van Chris Zegers en Chantal Janzen speelt. En verder heeft ze net opnamen achter de rug voor een jeugdfilm. Ze denkt er nog niet over om te stoppen. ‘Zolang er mooie
projecten op mijn weg komen, blijf ik aan het werk!’